நந்தி தேவர்:
பகவான் கிருஷ்ணரின் அம்சமான சிவ வாகனம்
பிரம்ம வைவர்த்த புராணம், கிருஷ்ண ஜன்ம கண்டம் (அத்தியாயம் 36) - ஒரு தொகுப்பு
சிவபெருமானின் வாகனமாகத் திகழும் நந்தி தேவரின் மர்மமான தோற்றம் குறித்து பிரம்ம வைவர்த்த புராணம் விரிவாக விளக்குகிறது.
பிரம்ம கண்டத்தின் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில், ஸ்ரீமதி ராதாராணி கிருஷ்ணரின் இடது பாகத்திலிருந்து தோன்றியபோது, அவருடன் கோடிக்கணக்கான கோபிகைகளும் கோபர்களும் உருவானதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அந்தத் தருணத்தில், கிருஷ்ணரின் திருமேனியிலிருந்து உன்னத வகை சுரபிப் பசுக்களும், காமதேனுக்களும், பலம் பொருந்திய காளைகளும் தோன்றின. அப்போது, பத்து கோடி சிங்கங்களுக்கு இணையான வலிமை கொண்ட ஒரு அழகான காளையை, சிவபெருமான் ஏறிச் செல்வதற்காகக் கிருஷ்ணர் பரிசாக அளித்தார். பகவானின் திருமேனியிலிருந்து வெளிப்பட்டதால், நந்தி தேவர் கிருஷ்ணரின் அம்சம் அல்லது விரிவாகவே கருதப்படுகிறார். இக்கருத்தை உறுதிப்படுத்தும் மற்றொரு வரலாறு கிருஷ்ண ஜன்ம கண்டத்தின் 36-வது அத்தியாயத்தில் (பாடல்கள் 42 முதல் 57 வரை) பின்வருமாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது:
பிரம்ம வைவர்த்த புராணம் - கிருஷ்ண-ஜன்ம-கண்டம்
(அத்தியாயம் 36) (ஸ்லோகங்கள் 42 - 50)
தத்ர ஜ்ஞாத்வா மஹாதேவ: ஸ்வ-கர்வ-பலம் ஈஸ்வர: |
துஷ்டாவ மனஸா கிருஷ்ணம் ரக்ஷ ரக்ஷேதி ச ப்ருவன் || 42
நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்த ஈஸ்வரனாகிய மஹாதேவர், தன் கர்வமே இத்தோல்விக்குக் காரணம் என அறிந்தார். உடனே மனதிற்குள் கிருஷ்ணரைத் தியானித்து, "என்னை ரட்சியுங்கள், ரட்சியுங்கள்" என்று வேண்டினார்.
இத்யேவம் ஸ்துவதஸ்தஸ்ய ஹரி: ஸர்வாந்தராத்மக: |
ஆவிர்பபூவ ஸஹஸா வ்ருஷ-ரூபீ ஜனார்தன: || 43
இவ்வாறு சிவபெருமான் துதித்ததும், அனைவரின் அந்தர்யாமியாக விளங்கும் ஜனார்தனன் (கிருஷ்ணர்), சட்டென்று ஒரு வலிமையான காளை (நந்தி) உருவெடுத்து அங்கே தோன்றினார்.
தம் ஆரோப்ய ஸ்வ-ப்ருஷ்டே ச ரக்ஷயித்வா மஹேஸ்வரம் |
தஸ்மை ததௌ தத: ஸக்திம் த்ரிசூலம் ச ஜகத்பதி: || 44.
ஜகத்பதியான கிருஷ்ணர், மஹேஸ்வரனைத் தனது முதுகில் ஏற்றிக் கொண்டு அவரைப் பாதுகாத்தார். பின்னர் அவருக்கு ஒரு மகா சக்தியையும் (கவசத்தையும்), ஒரு திரிசூலத்தையும் வழங்கினார்.
திரிபுராசூர வதம் (ஸ்லோகங்கள் 45 - 55)
ரத-பங்கம் ததா த்ருஷ்ட்வா தேவா: ஸர்வே பயாகுலா: |
ஹா ஹா காரம் ப்ரசக்ருரே மஹாதேவம் ததாந்திகே || 45.
சிவபெருமானின் தேர் உடைந்து போயிருப்பதைக்கண்டு தேவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த பயமடைந்தனர். சிவபெருமான் ஆபத்தில் இருப்பதைக் கண்டு "அந்தோ! பரிதாபம்!" என்று கதறினர்.
ததா தௌ கிருஷ்ண-ஸாரத்யே வ்ருஷ-ரூபீ ஜனார்தன: |
ஸ்திதஸ்தத்ர மஹாதேவ: புனர்-யுத்த-க்ஷமோ பவத் || 46.
அப்போது ஜனார்தனன் காளை (நந்தி) வடிவெடுத்து அங்கே தோன்றி, சிவபெருமானுக்கு ஒரு தேரைப் போல ஆதாரமாக நின்றார். இதனால் சிவபெருமான் மீண்டும் போர் புரியும் வலிமையைப் பெற்றார்.
க்ருஷ்ணேந தத்தம் கவசம் த்ரிசூலம் பரமாத்மநா |
க்ருஹீத்வா சங்கரஸ்தத்ர யுயுதே தேத்ய-புங்கவம் ||47.
பரமாத்மாவாகிய கிருஷ்ணர் அளித்த கவசத்தையும், மகா சக்தி வாய்ந்த திரிசூலத்தையும் ஏந்திக்கொண்டு, சங்கரன் அந்த அரக்கர் தலைவனுடன் மீண்டும் போரிடத் தொடங்கினார்.
க்ஷணேந தத்-தநு: ச்ருத்வா ஸரம் த்வா ச பலான்விதம் |
சிச்சேத ஸர்வம் பகவான் த்ரிசூலேந மஹாத்மநா || 48.
அந்த வலிமைமிக்க அரக்கன் எய்த அம்புகளையும் அவனது வில்லையும், மகாத்மாவான பகவான் அளித்த அந்தத் திரிசூலத்தைக் கொண்டு சிவபெருமான் ஒரு நொடியில் தகர்த்தெறிந்தார்.
ஹரி-ரூபம் வ்ருஷம் த்ருஷ்ட்வா தைத்யேந்த்ர: க்ரோத-மூர்ச்சித: |
சக்தியா தமபி ஜகான ஹ்ருதயே தத்-பயங்கரம் || 49.
பகவான் ஹரியின் வடிவமான அந்தக் காளையைப் பார்த்த அசுர மன்னன் கோபத்தால் மூர்ச்சையடைந்தான். பின் தேறி, தனது பெரும் சக்தியைக் கொண்டு அந்தக் காளையின் (நந்தியின்) மார்பில் பயங்கரமாகத் தாக்கினான்.
தத: சிவேந சூலேந சூர்ணீக்ருத்ய ரதோ த்ருதம் |
நிபாதயாமஸ தைத்யம் பஸ்மீக்ருத்ய மஹீதலே || 50.
உடனே சிவபெருமான் தனது சூலத்தைக் கொண்டு அரக்கனின் தேரைத் தூள் தூளாக்கினார். அந்தத் திரிசூலத்தின் அனலில் அரக்கன் சாம்பலாகி நிலத்தில் விழுந்தான்.
ததஸ்து தேன சூலேன ஜகான அஸுர-புங்கவம் |
ஸ பபாத மஹீ-ப்ருஷ்டே பஸ்மீபூதோ பயங்கர: || 51.
அதன்பின், கிருஷ்ணர் அளித்த அந்தச் சூலத்தைக் கொண்டு சிவபெருமான் அசுரர்களுள் சிறந்தவனான திரிபுராசூரனைத் தாக்கினார். அந்தப் பயங்கரமான அரக்கன் சாம்பலாகி நிலத்தில் விழுந்தான்.
விநிஹத்ய அஸுரம் தேவோ தேவாநாம் அபயப்ரத: |
துஷ்டாவ பரமாத்மானம் கிருஷ்ணம் ப்ரகிருதே: பரம் || 52.
தேவர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவரான சிவபெருமான், அந்த அரக்கனை வதம் செய்த பிறகு, இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட பரமாத்மாவாகிய கிருஷ்ணரைப் போற்றித் துதித்தார்.
தைத்யே விநிஹதே தத்ர தேவா: ஸர்வே முதாந்விதா: |
புஷ்ப-வ்ருஷ்டிம் ச சக்ருரே சங்கரோபரி விஸ்மிதா: || 53.
அந்த அசுரன் வதம் செய்யப்பட்டவுடன், தேவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தனர். அவர்கள் ஆச்சரியத்துடன் சிவபெருமானின் மீது வான்வெளியிலிருந்து மலர் மாரியைப் பொழிந்தனர்.
துந்துபிம் வாதயாமாஸு: ஸர்வே தேவா: ஸவாஸவா: |
கந்தர்வா: ஜகு: ஆனந்தாந்-நர்தக்ய: நந்ருதுஸ்-ததா || 54.
இந்திரன் உள்ளிட்ட அனைத்து தேவர்களும் மங்கள வாத்தியங்களை (துந்துபி) முழங்கினர். கந்தர்வர்கள் ஆனந்தமாகப் பாடினர்; தேவ மங்கையர் அழகாக நடனமாடினர்.
மஹாதேவ: ப்ரஹ்ருஷ்டாத்மா விமுச்ய கர்வ-மீஸ்வர: |
துஷ்டாவ மனஸா கிருஷ்ணம் ஸ-பாஷ்ப: புலகாந்வித: || 55.
அரக்கனை வென்ற ஈஸ்வரனாகிய மஹாதேவர், தனது கர்வத்தை முழுமையாகத் துறந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மனதார கிருஷ்ணரைத் துதித்தார். அப்போது அவரது கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருகியது, உடல் சிலிர்த்தது.
கிருஷ்ணரின் முடிவுரை
ததோ அஹம் வ்ருஷ-ரூபேண வஹாமி தேன தம் ப்ரியம் |
மம ப்ரியதமோ நாஸ்தி த்ரைலோக்யேஷு ஷிவாத் பரஹ் ||56.
பொருள்: (கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்) "அன்றிலிருந்து, எனக்கு மிகவும் பிரியமான சிவபெருமானை நான் காளை வடிவெடுத்துச் சுமக்கத் தொடங்கினேன். மூவுலகிலும் சிவனை விட எனக்கு இனியவர் எவரும் இல்லை."
இதி தே கதிதம் ஸர்வம் நந்தி-ஜன்ம-ஸமுத்பவம் |
புராண-ஸாரம் பரமம் மங்களம் மங்களப்ரதம் ||
பொருள்: இவ்வாறு நந்தி தேவரின் அவதாரம் குறித்த ரகசியத்தை உனக்குக் கூறினேன். இது புராணங்களின் சாரமாகும், மிகவும் மங்களகரமானது.
உலக நலனைக் கருதி சிவபெருமான் ஒருமுறை திரிபுராசூரன் என்ற அரக்கனுடன் போரிடச் சென்றார். அந்தச் சமயத்தில் சிவனின் உள்ளத்தில் ஒரு சிறிய கர்வம் குடி கொண்டிருந்தது. "மூவுலகையும் அழிக்கும் வல்லமை கொண்ட எனக்கு முன்னால், ஒரு மின்மினிப் பூச்சியைப் போன்ற இந்த அரக்கன் எவ்வளவு நேரம் நிலைத்துவிடப் போகிறான்?" என்று அவர் எண்ணினார். ஆனால், போர் தொடங்கியபோது அது அவ்வளவு எளிதானதாக அமையவில்லை. இருவரும் ஒரு வருடம் பகல் இரவாகப் போர் புரிந்தும், ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல முடியாமல் சம பலத்துடன் விளங்கினர்.
திடீரென அந்த அரக்கன் தனது மாயா சக்தியால் வானில் எழும்பினான்; சிவனும் அவனைத் தொடர்ந்து வான்வெளிக்கே சென்று போரிட்டார். விண்ணில் ஒரு மாதம் போர் நீடித்தது. அப்போது அந்த வலிமைமிக்க அரக்கன் சிவனின் வில்லையும், தேரையும் தகர்த்து, அவரிடம் இருந்த அனைத்து ஆயுதங்களையும் அழித்தான். சினமுற்ற சிவபெருமான், தனது முஷ்டியால் திரிபுராசூரனின் மார்பில் பலமாகத் தாக்கினார். அந்த அடியில் அரக்கன் மயங்கி விழுந்தாலும், அடுத்த கணமே உணர்வு பெற்று சிவபெருமானைத் தூக்கி கீழே எறிந்தான். தேரற்று, சிவபெருமான் நிலைகுலைந்து நிற்பதைக் கண்டு தேவர்கள் அனைவரும் பீதியடைந்தனர்.
அந்த இக்கட்டான சூழலில், சிவபெருமான் கிருஷ்ணரை மனமுருகி வேண்டித் துதித்தார். கிருஷ்ணரின் திருநாமத்தைப் பணிவுடன் பலமுறை உச்சரித்தார். உடனே, பகவான் கிருஷ்ணர் ஒரு அழகான காளை (நந்தி) உருவெடுத்துத் தோன்றி, சிவபெருமானைத் தனது முதுகில் ஏற்றித் தாங்கிக் கொண்டார். மேலும், அவருக்கு ஒரு கவசத்தையும், திரிசூலத்தையும் வழங்கினார். பகவான் அளித்த அந்தத் திரிசூலத்தைக் கொண்டு சிவபெருமான் திரிபுராசூரனைத் தாக்க, அந்த அரக்கன் சாம்பலாகி மண்ணில் வீழ்ந்தான்.
தனது கர்வமே இத்தனை சோதனைகளுக்கும் காரணம் என்பதை உணர்ந்த சிவபெருமான், அகந்தையைத் துறந்து கிருஷ்ணரைத் துதித்துப் போற்றினார்.
இந்த வரலாற்றைச் ஸ்ரீமதி ராதாராணியிடம் விவரிக்கும் போது கிருஷ்ணர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
ததோ அஹம் வ்ருஷ-ரூபேண வஹாமி தேன தம் ப்ரியம் மம ப்ரியதமோ நாஸ்தி த்ரைலோக்யேஷு ஷிவாத் பரஹ்
"மூவுலகிலும் சிவனை விட எனக்குப் பிரியமானவர் எவரும் இலர். அதனால், அவருக்கு விருப்பமான வாகனமாக, ஒரு காளையின் வடிவெடுத்து நானே அவரை என் முதுகில் சுமக்கத் தொடங்கினேன்."
(ஆதாரம்: பிரம்ம வைவர்த்த புராணம், )
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம, ஹரே ராம, ராம ராம, ஹரே ஹரே
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ஹரே கிருஷ்ண🙏
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
மேலும் இதுபோன்ற ஆன்மீக தகவல்களை கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் தொடர்பு கொள்ளவும்
மேலும் இதுபோன்ற ஆன்மீக தகவல்களை கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் தொடர்பு கொள்ளவும்
.jpg){kind=small}
.png){kind=small}
Comments
Post a Comment