மிதிலை நாட்டின் புகழ்பெற்ற மன்னராகவும், சீதா தேவியின் அன்பான தந்தையாகவும் திகழ்ந்தவர் ஜனக மகாராஜா. அவர் நாட்டை ஆளும் பெரிய பொறுப்பில் இருந்தாலும், உள்ளத்தால் பற்றற்ற ஒரு துறவியைப் போல வாழ்ந்து வந்தார். எல்லையில்லா அதிகாரமும் அளவற்ற செல்வமும் அவரிடம் இருந்தன; ஆனால், அவர் எப்போதும் பகவான் ஶ்ரீ ஹரியின் நினைவிலேயே மூழ்கி, தனது அனைத்து செயல்களையும் பகவானுக்கே அர்ப்பணித்து வாழ்ந்தார். ஒருநாள், சில பிராமணர்கள் ஜனகரிடம் வந்தார்கள். "மன்னரே, நாடு முழுவதையும் ஆளும் பெரிய பொறுப்பில் இருந்துகொண்டே, உங்களால் எப்படி ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாட்டோடும், பொருட்களின் மீது பற்று இல்லாமலும் வாழ முடிகிறது?" என்று வியப்புடன் கேட்டார்கள். ஜனக மகாராஜா லேசாகப் புன்னகைத்தார். "பிராமணர்களே! நாளை என் அரண்மனைக்கு விருந்துண்ண வாருங்கள். விருந்து முடிந்ததும் உங்கள் கேள்விக்கான பதிலைச் சொல்கிறேன்," என்று அன்போடு அழைப்பு விடுத்தார். மறுநாள், பிராமணர்கள் அரண்மனைக்கு வந்தார்கள். அங்கு அவர்களுக்காக விதவிதமான, சுவையான உணவுகள் பரிமாறப்பட்டிருந்தன. அரண்மனையின் பிரம்மாண்டமான ஏற்பாடுகளைக் கண்டு பிராமணர்கள் வியப்பி...
