ஆன்மீகப் பயணம்: கோபத்தால் வீழ்ச்சி அடைவதைத் தடுப்பது எப்படி?

க்ரோதாத் பவதி ஸம்மோஹ: ஸம்மோஹாத் ஸ்ம்ருதி–விப்ரம:

ஸ்ம்ருதி–ப்ரம்ஷாத் புத்தி–நாஷோ புத்தி–நாஷாத் ப்ரணஷ்யதி

கோபத்திலிருந்து பூரண மயக்கமும், மயக்கத்தினால் நினைவு நிலை இழப்பும் ஏற்படுகின்றன. நினைவு குழம்புவதால் அறிவு இழக்கப்படுகிறது, அறிவு இழக்கப்பட்டவுடன், ஒருவன் மீண்டும் ஜட வாழ்க்கையில் வீழ்கிறான்.

பொருளுரை:

ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமி பின்வருமாறு நமக்கு வழிகாட்டி யுள்ளார்:

ப்ராபஞ்சிகதயா புத்த்யா ஹரி–ஸம்பந்தி–வஸ்துன:

முமுக்ஷுபி: பரித்யாகோ வைராக்யம் பல்கு கத்யதே

(பக்தி ரஸாம்ருத சிந்து 1.2.258)

கிருஷ்ண உணர்வை விருத்தி செய்தவன், அனைத்துப் பொருள்களையும் இறைவனின் சேவையில் உபயோகப்படுத்த முடியும் என்பதை அறிவான். கிருஷ்ண உணர்வைப் பற்றிய அறிவு இல்லாதவர்கள், ஜடப் பொருள்களை தவிர்ப்பதற்கு செயற்கையாக முயற்சி செய்கின்றனர்; அதன் விளைவாக, பௌதிக பந்தத்திலிருந்து அவர்கள் முக்தி பெற விரும்பினாலும், துறவின் பக்குவநிலையை அவர்கள் அடையவில்லை. அதே சமயம், கிருஷ்ண உணர்விலுள்ள பக்தன், எல்லாப் பொருள்களையும் இறைவனின் தொண்டில் எப்படி உபயோகப்படுத்துவது என்பதை அறிவான்; எனவே, பௌதிக உணர்விற்கு அவன் பலியாகி விடுவதில்லை. உதாரணமாக, அருவவாதியைப் பொறுத்தவரை, இறைவன் (பூரண உண்மை) அருவ மானவராக இருப்பதால், அவரால் உண்ண முடியாது. எனவே, நல்ல உணவுப் பொருள்களைத் தவிர்க்க விரும்புகிறான் அருவவாதி. ஆனால், கிருஷ்ணரே எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கக்கூடிய பரம ஆளுநர் என்பதையும், பக்தியுடன் அர்ப்பணம் செய்தால் அளிக்கப்படும் எல்லா உணவுப் பொருள்களையும் அவர் மகிழ்வுடன் உட்கொள்கிறார் என்பதையும் பக்தன் அறிவான். எனவே, பகவானுக்கு நல்ல உணவுப் பொருள்களைப் படைத்தபின், அவரது மீதியை பிரசாதமாக பக்தன் ஏற்றுக்கொள்கிறான். இவ்விதமாக அனைத்தும் ஆன்மீகப்படுத்தப்படுவதால் வீழ்ச்சிக்கான அபாயம் இல்லை. பக்தன் கிருஷ்ண உணர்வுடன் பிரசாதத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறான், பக்தன் அல்லாதவனோ அதை வெறும் ஜடப் பொருளாக எண்ணி ஒதுக்குகிறான். எனவே, தனது செயற்கையான துறவினால், அருவவாதியால் வாழ்வை அனுபவிக்க முடிவதில்லை. இதன் காரணத்தால் ஒரு சிறு மனக் கிளர்ச்சியும் அவனை பௌதிகச் சுழலின் அடித்தளத்திற்கு ஆழ்த்தி விடுகின்றது. அத்தகு ஆத்மா, முக்தியின் நிலைவரை உயர்ந்தாலும்கூட பக்தித் தொண்டின் உதவி இல்லாததால், மீண்டும் வீழ்ச்சியடைவதாகக் கூறப்படுகின்றது.

துர்வாச முனிவரும், அம்பரீஷ மன்னரும்

கோபம் மற்றும் வீழ்ச்சி சுழற்சி (பகவத் கீதை 2.63)

பகவத் கீதையின் இந்த ஸ்லோகம், ஒரு மனிதன் எப்படி வீழ்ச்சியடைகிறான் என்பதை விளக்குகிறது.

கோபம் (க்ரோதாத்): கோபத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கிறது.
பூரண மயக்கம் (ஸம்மோஹ:): கோபம் பூரணமான குழப்பத்தையும் மயக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.
நினைவு நிலை இழப்பு (ஸ்ம்ருதி–விப்ரம:): மயக்கத்தின் விளைவாக, ஒருவர் தனது அறிவு மற்றும் இலக்கைப் பற்றிய நினைவை இழக்கிறார்.
அறிவு இழப்பு (புத்தி–நாஷோ): நினைவு குழம்புவதால், பகுத்தறியும் அறிவு (புத்தி) அழிந்து போகிறது.
மீண்டும் ஜட வாழ்க்கை/வீழ்ச்சி (ப்ரணஷ்யதி): அறிவு இழந்தவுடன், அந்த நபர் மீண்டும் பௌதிக சுழற்சியில் வீழ்ந்து நாசமடைகிறார்.

சுருக்கம்: கோபம் $\rightarrow$ மயக்கம் $\rightarrow$ நினைவு இழப்பு $\rightarrow$ அறிவு அழிவு $\rightarrow$ வீழ்ச்சி.

கிருஷ்ண உணர்வு மற்றும் உண்மையான துறவு (வைராக்கியம்)

பொருளுரையின் மையக் கருத்து, ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமியின் வழிகாட்டுதலின்படி, கிருஷ்ண உணர்வுடன் (ஆன்மீக உணர்வுடன்) பொருள்களைப் பயன்படுத்துவதே உண்மையான துறவு (வைராக்கியம்).

1. உண்மையான வைராக்கியம் (துறவு)

பல்கு வைராக்கியம் (செயற்கையான துறவு): ஹரியுடன் (இறைவனுடன்) சம்பந்தப்பட்ட ஒரு பொருளைக்கூட, 'பௌதிகமானது' என்று கருதி முக்தியை விரும்புபவர்கள் தவிர்ப்பது 'பல்கு' (முதிராத/செயற்கையான) துறவு என்று ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமி கூறுகிறார்.
உண்மைத் துறவு: கிருஷ்ண உணர்வுள்ள பக்தன் அனைத்துப் பொருள்களையும் இறைவனின் சேவையில் பயன்படுத்த முடியும் என்பதை அறிவான். இதுவே உண்மையான துறவு.

2. ஜடப் பொருட்களின் பயன்பாடு

கிருஷ்ண உணர்வுள்ள பக்தன்: எல்லாப் பொருள்களையும் இறைவனின் தொண்டில் எப்படி உபயோகப்படுத்துவது என்பதை அறிவான். இதனால் அவன் பௌதிக உணர்வுக்குப் பலியாகி விடுவதில்லை.
உதாரணம் (உணவு):
- அருவவாதி (பக்தன் அல்லாதவன்): இறைவன் அருவமானவர், அவரால் உண்ண முடியாது என்று கருதி, நல்ல உணவுப் பொருட்களைத் தவிர்க்கிறான்.
- பக்தன்: கிருஷ்ணரே எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கும் பரம ஆளுநர் என்பதையும், பக்தியுடன் படைக்கப்படும் எல்லாவற்றையும் அவர் மகிழ்வுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதையும் அறிவான். பகவானுக்கு உணவைப் படைத்தபின், அவரது மீதியை பிரசாதமாக ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
- விளைவு: இவ்வாறு செய்வதால், உண்கின்ற செயலே ஆன்மீகப்படுத்தப்பட்டு, வீழ்ச்சிக்கான அபாயம் இல்லை.

3. வீழ்ச்சிக்குக் காரணம்

பக்தித் தொண்டின் உதவி இல்லாத அருவவாதி அல்லது துறவி, தனது செயற்கையான துறவினால் வாழ்வை அனுபவிக்க முடிவதில்லை.
இதன் காரணமாக, ஒரு சிறிய மனக் கிளர்ச்சிகூட அவனை மீண்டும் பௌதிகச் சுழலின் அடித்தளத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது.
பக்தித் தொண்டின் உதவி இல்லாததால், அத்தகைய ஆத்மா முக்தியின் நிலைவரை உயர்ந்தாலும்கூட மீண்டும் வீழ்ச்சியடைகிறான் என்று கூறப்படுகின்றது.

இந்த இரண்டு கருத்துக்களும் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்புடையவை: கோபம் மற்றும் வீழ்ச்சியைத் தவிர்க்க, கிருஷ்ண உணர்வுடன் அனைத்துப் பொருள்களையும் இறைவனின் சேவையில் உபயோகிக்கும் உண்மையான துறவு அவசியம்.

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே

ஹரே ராம, ஹரே ராம, ராம ராம, ஹரே ஹரே

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ஹரே கிருஷ்ண🙏

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

மேலும் இதுபோன்ற ஆன்மீக தகவல்களை கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் தொடர்பு கொள்ளவும்.