கிருஷ்ண பக்தர்கள் எப்போதும் விருந்தாவனத்தில் வசிக்க விரும்புகிறார்கள். ஆனால் விருந்தாவனத்தில் வாழ்வது என்றால் என்ன? மேலும் அணைவரும் விருந்தாவனத்தில் வாழ்வது சாத்தியமா ? என்பதை இனி விளக்கமாக கான்போம்
விருந்தாவனத்தில் வசிப்பது என்றால் என்ன ?
விருந்தாவனத்தில் வசிப்பது என்பது அங்கு உடல் ரீதியாக இருப்பது மட்டும் அல்ல. ஒருவன் விருந்தாவனத்தில் உடல் ரீதியாக தங்கியிருந்தாலும், பக்தியில் ஈடுபடாமல், பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தால், அவன் உண்மையில் விருந்தாவனத்தில் வசித்து என்ன பயன் ? இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் உண்மையில் விருந்தாவணத்தில் வசிக்கவில்லை. ஆனால் ஒருவன் விருந்தாவனத்திருக்கு வெளியே எப்போதும் கிருஷ்ணரின் நாமங்களை உச்சரித்துக்கொண்டும், பல்வேறு கிருஷ்ண உணர்வு செயல்களில் ஈடுபட்டுக்கொண்டு இருப்பானாயின், அவன் உண்மையில் விருந்தாவனத்தில் வசிக்கிறான்.
ஸ்ரீல பிரபுபாதர் கூறுகிறார், "ஒரு தூய பக்தன் தனது பக்தித் தொண்டினால் , விருந்தாவனத்தின் சூழலை எங்கு வேண்டுமானாலும் உருவாக்க முடியும்." இங்கே பிரபுபாதர் பக்தி தொண்டின் முக்கியத்துவத்தையும், நாம் தொடர்ந்து பக்தி மார்க்கத்தில் ஈடுபட்டிருந்தால், நாம் உண்மையில் பிருந்தாவனத்தில் வாழ்கிறோம் என்பதை மட்டுமே வலியுறுத்த விரும்புகிறார்.
பிருந்தாவனத்தில் வாழ்வது என்றால் கிருஷ்ணரை நினைவு கூர்வது, கிருஷ்ணருக்கு சேவை செய்வது, கிருஷ்ணரை நேசிப்பது. இந்த செயல்களை சுயநல நோக்கம் இல்லாமல் செய்தால் நாம் கிருஷ்ணரை எளிதாக அடையலாம். கிருஷ்ணர் பகவத் கீதை 8.14 இல் இதை உறுதிப்படுத்துகிறார், "பிருதாவின் மகனே, பிறழாத மனதுடன் என்னை எப்போதும் நினைப்பவன், சுலபமாக என்னை அடைகிறான் என்று கூறுகிறார்.
தூய பக்தன் எல்லா இடங்களிலும் பிருந்தாவன சூழலையை உருவாக்குகிறான்
கிருஷ்ணரின் தூய பக்தன் தனக்காக எதையும் விரும்புவதில்லை. அவருக்கு சுயநலம் இல்லை. அவர் பகவானின் திருப்திக்காக எல்லாவற்றையும் செய்கிறார், மேலும் ஶ்ரீல பிரபுபாதர் பகவத் கீதை 8.14 பொருளுரையில் "தூய பக்தனின் விசேஷ குணம் என்னவெனில், இடம், நேரம், கருதாமல் எப்போதும் கிருஷ்ணரை மட்டும் பிறழாது எண்ணிக்கொண்டுள்ளான். என்று கூறுகிறார்.
ஒரு தூய பக்தன் எப்படி உலகின் எந்தப் பகுதியிலும் பிருந்தாவன சூழலை உருவாக்க முடியும் என்பதை ஸ்ரீல பிரபுபாதர் விளக்குகிறார், ஒரு பக்தனால் தனது சேவையை எங்கும் எப்போதும் செயலாற்ற முடியும். விருந்தாவனம் போன்ற, பகவான் வசித்த புண்ணிய ஸ்தலங்களுக்குச் சென்று அங்கு தான் பக்தன் வாழ வேண்டும் என்று சிலர் கூறுகின்றனர்; ஆனால் ஒரு தூய பக்தன் எங்கு வேண்டுமானாலும் வாழ முடியும், அவ்வாறு வாழ்ந்து, தனது பக்தித் தொண்டின் மூலம் விருந்தாவனத்தின் சூழ்நிலையை அங்கேயே உருவாக்க முடியும். " (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 8.14 பொருளுரை)
பகவான் சைதன்யர் சாட்சாத் முழுமுதற் கடவுளான பகவான் கிருஷ்ணரே ஆனால் அவர் ஒரு தூய பக்தரின் மனநிலையைக் ஏற்று,. கிருஷ்ண பக்தியை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பதென்பதை அனைவருக்கும் கற்றுக்கொடுக்க கலி யுகத்தில் அவதரித்தார். ஒரு பக்தன் 24 மணி நேரமும் கிருஷ்ணரைப் பாடுவதிலும் கேட்பதிலும் எப்படி ஈடுபட வேண்டும் என்பதைத் தனது தனிப்பட்ட உதாரணங்களின் மூலம் அனைவரும் அரிந்து கொள்ளும் படி தனது லீலைகளை அமைத்து கொண்டார். பகவான் சைதன்யரின் சமகாலத்தவரான ஸ்ரீ அத்வைதர் பகவான் சைதன்யரிடம் "என் பிரபுவே, தாங்கள் எங்கு உள்ளீரோ, அங்கே விருந்தாவனம் உள்ளது" என்று கூறியுள்ளார்.
பௌதீக உலகம் என்பதற்கு “முற்றிலும் கவலை நிறைந்த” என்றும் பொருளாகும். பிரஹலாத மன்னர் ஸதா ஸமுத்விக்ன தியாம் அஸத் க்ரஹத் என்று குறிப்பிடுகிறார். உலகினை உறைவிடமாகக் கொண்டிருக்கும் உயிர்கள் அனைவரும் கவலை நிறைந்தவர்களாகவே இருக்கின்றனர். ஓரிடத்தில் முழுமுதற்கடவுளைப் பற்றிய புனிதக் கருத்துகள் தூயபக்தர்களால் பேசப்படும்பொழுது அந்த இடம் உடனே விருந்தாவனமாக மாறுகிறது. இதுவே “ஸ்ரவணம் கீர்தனம் விஷ்ணோ” அதாவது பரமபுருஷ பகவான் விஷ்ணுவைப் பற்றிக் கேட்பதற்கும் ஓதுவதற்கும் உரிய முறையாகும். பரமபுருஷ பகவான் தானே இதனை உறுதி செய்கிறார்.
நாஹம் திஷ்டாமி வைகுண்டே
யோகினாம் ஹ்ருதயே ஷூவா
தத்ர திஷ்டாமி நாரத
யத்ர காயந்தி மத்-பக்தா:
“அன்பார்ந்த நாரதனே, உண்மையில் நான் எனது உறைவிடமான வைகுண்டத்திலும் இருப்பதில்லை. யோகிகளின் உள்ளங்களிலும் இருப்பதில்லை. ஆனால் எங்கே எனது தூய பக்தர்கள் எனது புனித நாமம், உருவம் லீலைகள் மற்றும் குணங்களை ஓதிக் கொண்டும், விவாதித்துக்கொண்டும் இருக்கின்றனரோ அங்கே நான் எப்போதும் இருக்கின்றேன்”( ஸ்ரீமத்-பாகவதம் 4.30.35 / பொருளுரை)
« இதையத்தில் ராதாகிருஷ்ணரின் மேல் தூய பக்தி உண்டாக முதலில் கௌர நித்யானந்தரின் கருணை மிகவும் அவசியம்
மனித வாழ்க்கையின் நோக்கம் ஆன்மீக உலகிற்கு திரும்புவதே ஆகும். ஆன்மீக உலகில் துன்பம் இல்லை, மரணம் இல்லை. மகிழ்ச்சி மட்டுமே உள்ளது. எனவே, பக்தர்கள் இவ்வுலகை விட்டு மீண்டும் ஆன்மீக உலகிற்கு செல்ல ஆர்வமாக உள்ளனர்.
ஒருவர் ஆன்மீக உலகிற்குச் செல்ல களங்கம் இல்லாமல் தூய்மையான சுயநலம் இல்லாத பகவத் பக்தி தேவை. அவ்வாறு தூய பக்தர்கள் இருக்கும் இடமே பகவான் கிருஷ்ணர் வசிக்கும் விருந்தாவனம்.
இறுதியில் விருந்தாவனம் சென்று ராதா கிருஷ்ணரின் நித்ய சேவையில் ஈடுபட முதலில் கௌர நித்யானந்தரின் திருநாமத்தை தினந்தோறும் உச்சரிக்க வேண்டும். இவ்வாறாக, ஒருவனது இதயமானது பௌதிக இன்பத்திற்கான தூய்மையற்ற விருப்பங்களிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தப்படும். அதன் பின்னர், அவன் பகவான் கிருஷ்ணரை வழிபடுவதற்காக விருந்தாவன தாமத்தை அணுக இயலும். ஸ்ரீ சைதன்யராலும் நித்யானந்தராலும் கருணை அளிக்கப்படாவிடில், விருந்தாவனம் செல்வதற்கு எந்த அவசியமும் இல்லை; ஏனெனில், ஒருவனது மனம் தூய்மையடையாவிடில், அவன் விருந்தாவனத்திற்குச் சென்றால்கூட அவனால் விருந்தாவனத்தைக் காணவோ வசிக்கவோ இயலாது.
« அனைவருக்கும் தூய பக்தியை விநியோகம் செய்ய கௌரங்கரின் பிரியமான சேவகர் ஶ்ரீல பிரபுபாதரின் கருணை
மிகவும் கருனை வாய்தவரான ஶ்ரீல பிரபுபாதர் பௌதீக உலகில் கட்டுன்ட ஜீவன்களை கரை சேர்க்கவும். அவர்களின் உள்ளங்ளை ஹரிநாமத்தால் தூய்மை படுத்துவதாலும். எல்லோரின் இதயத்தில் கிருஷ்ணரின் மேல் பற்றுதலை உருவாக்கவும் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் மிகவும் பாடுபட்டார்.
ஸ்ரீல பிரபுபாதர் விருந்தாவனத்தை இதயத்தில் சுமந்தார்
"விருந்தாவனத்தில் வாழ்வது என்றால் என்ன?" என்பதை தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் மூலம் உதாரணமாக அனைவருக்கும் கற்பித்தார்.
உலகளாவிய கிருஷ்ண உணர்வு இயக்கத்தை நிறுவுவதற்கு முன்பு, ஸ்ரீல பிரபுபாதர் ராதா தாமோதர கோவிலில் உள்ள விருந்தாவனத்தில் வசித்து வந்தார். ஆனால் அவரது குருவான ஸ்ரீல பக்திசித்தாந்த சரஸ்வத் தாக்குரா, கிருஷ்ண உணர்வு இயக்கத்தை உலகம் முழுவதும் பரப்பும்படி அவரிடம் கேட்டுக் கொண்டார். எனவே அவர் கிருஷ்ணரின் போதனைகளைப் பரப்ப விருந்தாவனத்தை விட்டு வெளியே செல்ல ஆர்வமாக இருந்தார். எனவே, அவர் தனது குருவின் கட்டளையை நிறைவேற்ற விருந்தாவனத்தை விட்டு வெளியேறினார்.
ஸ்ரீல பிரபுபாதா விருந்தாவனத்தை விட்டு வெளியேறினாலும், அவரது நோக்கம் கிருஷ்ண உணர்வை உலகம் முழுவதும் பரப்பு வதாகும். அவர் எங்கு சென்றாலும், அவர் எப்போதும் கிருஷ்ணரிடம் ஆழ்ந்தார். எனவே, பிரபுபாதா எங்கு சென்றாலும், விருந்தாவனத்தை இதயத்தில் சுமந்தார். உலகின் எந்தப் பகுதியிலும் பிருந்தாவனம் சூழ்நிலையை எவ்வாறு உருவாக்குவது என்பதை அவர் அனைவருக்கும் கற்றுக் கொடுத்தார்.
பக்தி வாழ்க்கை என்பது நமது வெளிப்புறத்தை மாற்றுவது அல்ல, ஆனால் அது நமது உள் உணர்வைத் தூய்மைப்படுத்துவதாகும்.
இந்த உலகில் உள்ள அனைவரும் கிருஷ்ணரின் பக்தர்களாக மாற வேண்டும் என்று பிரபுபாதா விரும்பினார். ஆனால் எல்லாரும் வீட்டை விட்டு பிருந்தாவனத்துக்கு வர முடியாது என்பதும் அவருக்குத் தெரியும்.
இதற்காகவே உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் கோவில்களை நிறுவினார். அவர் கோயில்களில் கிருஷ்ணர் மற்றும் ஸ்ரீமதி ராதாராணியின் விக்ரகங்களை பிரதிஷ்டை செய்து பஞ்சராத்ரிகா-விதியின்படி அவர்களை வழிபடப்பட அனைவருக்கும் கற்பித்தார்.
கோயிலில் பின்பற்ற வேண்டிய ஆன்மீக நிகழ்ச்சிகளை அவர் வழங்கினார் -
1) ஒவ்வொருவரும் குறைந்தது 16 சுற்றுகள் ஹரே கிருஷ்ண மகாமந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்,
2)மங்கள ஆரத்தி, நரசிம்ம ஆரத்தி, துளசி ஆரத்தி, குரு பூஜை,
3)ஸ்ரீமத் பாகவத வகுப்பில் கலந்துகொள்ளுதல்,
4)மாலையில் கவுரவ ஆரத்தி செய்தல்,
5) வெவ்வேறு பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுதல். போன்ற நிகழ்ச்சி களை கற்று தந்து , மேலும் கிருஷ்ணரின் போதனைகளைப் பரப்புவதில் எப்போதும் ஈடுபடுங்கள் என்று பக்தர்கள் அனைவரையும் ஊக்கப்படுத்தினார்.
தினமும் கோவில்களில் இந்த நிகழ்ச்சிகள் சுயநலம் இல்லாமல் கிருஷ்ணரின் திருப்திக்காக செய்யப்பட்டால் .பகவான் ஶ்ரீ கிருஷ்ணரின் கருணையால் அந்த கோவில்கள் பிருந்தாவனத்திலிருந்து வேறுபட்டவை அல்ல.என்று கூறினார்.
ஸ்ரீல பிரபுபாதர் கிருஷ்ணரை மையமாக வைத்து தங்கள் வீட்டைக் கோயிலாக மாற்றும்படி க்ருஹஸ்தர்களிடமும் (குடும்பஸ்தர்களிடம் ) கேட்டுக் கொண்டார். மேலும், கோயிலில் பின்பற்றப்படும் அதே திட்டத்தை க்ருஹஸ்த பக்தர்கள் தங்கள் வீடுகளில் பின்பற்றினால் ஒவ்வொரு வீடும் விருந்தாவனம் ஆகும் என்று உபதேசித்தார்.
பிருந்தாவனத்தில் எப்போதும் வாழலாம்
ஸ்ரீல பிரபுபாதர் ஒரு தொலைநோக்கு பார்வையுடையவர், சிறந்த ஆன்மீகத் தலைவர். எப்பொழுதும் கிருஷ்ணரிடம் எப்படி லயிக்க வேண்டும் என்பதை அவர் நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். நம் வீட்டை பிருந்தாவனமாக மாற்றவும், பிருந்தாவனத்தை எப்படி நம் இதயத்தில் சுமந்து செல்வது என்றும் கற்றுக் கொடுத்தார்.
பிரபுபாதத்தின் வழிகாட்டுதலின்படி நாம் வாழ்ந்தால், நாம் வாழும் இடத்தை பிருந்தாவனமாக மாற்றுமுடியும். மேலும் நாம் எப்போதும் பிருந்தாவனத்தில் வாழ்வோமாக..
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
Comments
Post a Comment