ஜீவன்கள் பகவானின் நுண்ணிய அணுவைப் போன்ற அம்சங்களாக இருப்பதால், பக்தித் தொண்டானது அவர்களில் ஏற்கனவே உள்ளது, ஆனால் செயலற்ற நிலையில் உள்ளது. ஸ்ரவணம், கீர்த்தனம் (செவியுறுதல், உரைத்தல்) முதலியவற்றுடன் பக்தித் தொண்டு தொடங்குகின்றது. ஒரு மனிதன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கையில், அவனை சப்தத்தினால் எழுப்ப முடியும்; எனவே, தூய வைஷ்ணவரால் உச்சரிக்கப்பட்ட ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தினைக் கேட்பதற்கான வாய்ப்பு ஒவ்வொரு கட்டுண்ட ஆத்மாவிற்கும் வழங்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறு ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தைக் கேட்பவன் ஆன்மீக உணர்வு அல்லது கிருஷ்ண உணர்விற்கு எழுப்பப்படுகிறான். இவ்விதமாக ஒருவனின் மனம் படிப்படியாகத் தூய்மையடைகிறது என்று ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபு கூறியுள்ளார் (சேதோ-த ர்பண-மார்ஜனம்). மனம் தூய்மையடையும்போது புலன்களும் தூய்மையடைகின்றன. புலன்களைப் புலனுகர்ச்சியில் உபயோகிப்பதற்கு பதிலாக, கிருஷ்ண உணர்வை எழுப்பிய பக்தன் தனது புலன்களை பகவானின் தெய்வீக அன்புத் தொண்டில் ஈடுபடுத்துகிறான். உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் கிருஷ்ண பிரேமையை எழுப்புவதற்கு இதுவே வழிமுறையாகும்.
ஶ்ரீ சைதன்ய சரிதாம்ருதம் . மத்திய லீலை 22.105 / பொருளுரை
முக்கியக் கருத்துக்கள்:
உயிரினங்களின் இயல்பு: ஒவ்வொரு ஜீவனும் பகவானின் நுண்ணிய அணுவைப் போன்ற அம்சமாகும். எனவே, பகவானுக்குச் செய்யும் பக்தித் தொண்டு என்பது ஒரு ஜீவனிடம் ஏற்கனவே இயல்பாகவே உள்ளது; ஆனால் தற்போது அது செயலற்ற (உறங்கிய) நிலையில் உள்ளது.
பக்தியின் தொடக்கம்: பக்தித் தொண்டு என்பது ஸ்ரவணம் (கேட்டல்) மற்றும் கீர்த்தனம் (பகவானின் புகழைப் பாடுதல்/பேசுதல்) ஆகியவற்றின் மூலம் தொடங்குகிறது.
சப்தத்தின் மூலம் விழிப்புணர்வு: உறங்கும் ஒரு மனிதனை சப்தத்தின் மூலம் எழுப்புவது போல, மாயையில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆத்மாக்களை ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தின் புனித ஒலியின் மூலம் எழுப்ப முடியும்.
தூய வைஷ்ணவரின் பங்கு: தூய வைஷ்ணவர் ஒருவரால் உச்சரிக்கப்படும் ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தைக் கேட்கும் வாய்ப்பு ஒவ்வொரு கட்டுண்ட ஆத்மாவிற்கும் வழங்கப்பட வேண்டும். இதுவே அவர்களை ஆன்மீக விழிப்புணர்விற்கு இட்டுச் செல்லும்.
மனத் தூய்மை (சேதோ-தர்ப்பண-மார்ஜனம்): ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபுவின் உபதேசப்படி, இந்தத் திருநாமத்தைக் கேட்பதனால் ஒருவனின் மனம் படிப்படியாகத் தூய்மையடைகிறது. கண்ணாடியில் உள்ள தூசி அகற்றப்படுவதைப் போன்றது இது.
புலன்களின் மாற்றம்: மனம் தூய்மையடையும் போது, புலன்களும் தூய்மையடைகின்றன. கட்டுண்ட நிலையில் புலன்கள் தற்காலிகமான புலனுகர்ச்சியில் ஈடுபடுகின்றன; ஆனால் கிருஷ்ண உணர்வு விழிப்படையும்போது, அதே புலன்கள் பகவானின் தெய்வீக அன்புத் தொண்டில் (பக்தி) ஈடுபடுத்தப்படுகின்றன.
முடிவுரை: உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் 'கிருஷ்ண பிரேமையை' (பகவான் மீதான அன்பு) மீண்டும் தட்டியெழுப்புவதற்கு இதுவே முறையான வழிமுறையாகும்.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம, ஹரே ராம, ராம ராம, ஹரே ஹரே
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ஹரே கிருஷ்ண🙏
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
மேலும் இதுபோன்ற ஆன்மீக தகவல்களை கீழ்க்கண்ட இணைப்பில் தொடர்பு கொள்ளவும்.


Comments
Post a Comment